Przysięga małżeńska – co mówi ksiądz podczas ceremonii?

Przysięga małżeńska w kościele ma ustalony przebieg, a ksiądz prowadzi narzeczonych przez każde zdanie. Nie trzeba uczyć się tekstu na pamięć – kapłan wypowiada krótkie fragmenty, które para powtarza. Pomyłka lub chwilowe zacięcie są naturalne i nie oznaczają, że ślub traci ważność.

Jak wygląda przysięga małżeńska w kościele?

Właściwą przysięgę poprzedza tak zwany dialog kanoniczny. Ksiądz zadaje narzeczonym trzy pytania, a na każde z nich odpowiadają wspólnie: „Chcemy”. Następnie może nastąpić wezwanie Ducha Świętego, po którym rozpoczyna się zasadnicza część obrzędu.

Kapłan prosi parę o podanie sobie prawych dłoni i zwykle mówi: „Skoro zamierzacie zawrzeć sakramentalny związek małżeński, podajcie sobie prawe dłonie i wobec Boga i Kościoła powtarzajcie za mną słowa przysięgi małżeńskiej”. Złączone dłonie zostają przewiązane stułą. Ten gest symbolizuje więź małżeńską i jej nierozerwalność.

Dialog przed przysięgą obejmuje pytania o:

• dobrowolność – czy narzeczeni chcą zawrzeć małżeństwo bez przymusu,
• trwałość związku – czy chcą wytrwać razem w zdrowiu i chorobie, w dobrej i złej doli, aż do końca życia,
• przyjęcie i wychowanie potomstwa – czy chcą z miłością przyjąć dzieci i wychować je po katolicku.

Po odpowiedziach ksiądz podaje słowa przysięgi krótkimi fragmentami. Najczęściej jako pierwszy powtarza je pan młody, a następnie panna młoda. W formule trzeba wstawić własne imię oraz imię osoby, z którą zawierany jest związek.

Ja, (imię), biorę Ciebie, (imię), za żonę/męża i ślubuję Ci: miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i wszyscy Święci.

Tekst przysięgi kościelnej jest ustalony przez liturgię. Nie można zastąpić go własnym tekstem ani dowolnie zmieniać jego treści. Osobiste słowa można ewentualnie przekazać sobie w innym momencie, po uzgodnieniu tego z księdzem.

Co mówi ksiądz po przysiędze?

Po złożeniu przysięgi kapłan potwierdza zawarcie małżeństwa słowami:

Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Małżeństwo przez was zawarte ja powagą Kościoła katolickiego potwierdzam i błogosławię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Następnie ksiądz błogosławi obrączki. Może użyć formuły: „Niech Bóg pobłogosławi te obrączki, które macie sobie wzajemnie nałożyć jako znak miłości i wierności”. Później prosi: „Na znak zawartego małżeństwa nałóżcie sobie obrączki”.

Podczas wymiany obrączek małżonkowie także powtarzają słowa za kapłanem:

(Imię), przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

W zależności od parafii po potwierdzeniu małżeństwa może pojawić się pocałunek, oklaski albo od razu dalsza część liturgii. Nie jest to jednak element, który w każdej ceremonii wygląda identycznie.

Jak zachować się przed ołtarzem?

Najprościej stanąć bokiem do gości, tak aby narzeczeni byli zwróceni twarzami do siebie. Dzięki temu łatwiej utrzymać kontakt wzrokowy, a rodzina i świadkowie widzą emocje pary, a nie tylko jej plecy. Przed rozpoczęciem ceremonii można zapytać księdza, jak ustawić się w konkretnej świątyni.

Podczas składania przysięgi pomocne są następujące zasady:

• Patrzcie na siebie, ponieważ słowa przysięgi kierujecie do współmałżonka, nie do księdza.
• Powtarzajcie zdania spokojnie, bez przyspieszania, nawet jeśli kapłan mówi wolno.
• Trzymajcie dłonie luźno i pozwólcie księdzu wygodnie przewiązać je stułą.
• Jeśli głos zacznie drżeć, zróbcie krótką pauzę i weźcie oddech przed kolejnym fragmentem.
• Przy zakładaniu obrączek nie spieszcie się. Jeśli pierścionek zatrzyma się na palcu, wystarczy spokojnie spróbować ponownie.

Pomylenie imienia, opuszczenie słowa czy powtórzenie fragmentu nie jest powodem do paniki. Ksiądz może podpowiedzieć dalszą część i poprowadzić ceremonię dalej. Warto wcześniej przeczytać tekst, ale zapamiętywanie go nie jest wymagane.

Ślub kościelny a cywilny – czym różnią się przysięgi?

Obie ceremonie mają ustaloną formułę, którą narzeczeni powtarzają za osobą prowadzącą. Różnią się jednak charakterem, treścią oraz miejscem przeprowadzenia.

W ślubie konkordatowym ceremonia kościelna jest połączona ze skutkami cywilnymi. Narzeczeni podpisują dokumenty, a parafia przekazuje je do Urzędu Stanu Cywilnego. Nie zmienia to jednak treści przysięgi wypowiadanej przed księdzem.

Jak wygląda ślub jednostronny?

Ślub jednostronny dotyczy sytuacji, w której jedna osoba jest katolikiem, a druga nie należy do Kościoła katolickiego lub jest innego wyznania. Wymaga on uzyskania odpowiedniej zgody kościelnej.

Przebieg pozostaje podobny do standardowego ślubu kościelnego. Osoba niewierząca lub niekatolicka wypowiada zasadniczą część przysięgi, ale pomija końcowe odwołanie religijne: „Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i wszyscy Święci”. Szczegóły formuły oraz wymiany obrączek należy wcześniej ustalić z księdzem prowadzącym ceremonię.

Najważniejsze jest to, że podczas zwykłego ślubu kościelnego nie trzeba recytować przysięgi bez pomocy. Kapłan podaje każde zdanie, a para powtarza je we własnym tempie. Wystarczy znać ogólną kolejność obrzędu, patrzeć na siebie i pozwolić księdzu spokojnie poprowadzić ten moment.